Ο τρόμος του κενού- Άρης Σφακιανάκης

Ο τρόμος του κενού- Άρης Σφακιανάκης (1990) [8.0]

[05-03-2026, 10:24]
Ο Άρης Σφακιανάκης στον " Τρόμο του κενού" καταπιάνεται με διαφορετικά διηγήματα που έχουν κοινό θεματικό μοτίβο την ενηλικίωση, που συνοδεύεται απο την αγωνία και τη λαχτάρα των ηρώων να αποκτήσουν τις πρώτες τους ερωτικές εμπειρίες. Η Αλίκη, ένα δεκάχρονο κορίτσι και ο "θείος Κάρολ", που με πρόσχημα το χρόνιο πάθος του για την φωτογραφία παίρνει την έγκριση των γονιών της να της κάνει μερικά πορτρέτα , ενώ στην πραγματικότητα νιώθει ερωτική έλξη για αυτήν. Ο. Ηρωδίωνας το αγόρι της Αλίκης και η σχέση τους στην ηλικία των 17 λίγο πριν δώσουν πανελλαδικές εξετάσεις. Με φόντο το νησί της Κρήτης οι ήρωες θέλουν να αποκτήσουν τις πρώτες τους ερωτικές εμπειρίες.Κρυφά ραντεβού με συμμαθήτριες, το παιχνίδι του γιατρού με την ασθενή σε μια προσπάθεια να εξερευνήσουν το σώμα του άλλου, συζητήσεις μεταξύ αγοριών για τις επιτυχίες τους και κυρίως για τα "εκσπερματικά " τους νούμερα. " Τότε ζούσαμε με τα όνειρα , τρεφόμασταν με Χαλίλ Γκιμπράν και Οδυσσέα Ελύτη κι ήμασταν συνέχεια δεμένοι μ' ένα φιλί που περνούσε μέσ' απ' τα βλέμματα, τα λόγια, τους υπαινιγμούς, τις αλλεπάλληλες εκκρίσεις".( σελ.50) Όταν ο ήρωας, με το ασυνήθιστο όνομα, γνώρισε την Αλίκη, καθώς ήταν ακόμη παρθένος, επισκέφτηκε έναν οίκο ανοχής για να πάρει τα "πρώτα" μαθήματα. Ευτράπελες διηγήσεις που διατηρούν ακόμη το χρώμα της αθωότητας , όταν ο έρωτας φούντωνε στα σώματά τους αλλά ήταν ακόμη απαγορευμένος. Η φιλοξενία μίας Αμερικανίδας , η οποία διακατεχόταν από μια ιδιάζουσα απαρέσκεια προς κάθε είδους ιματισμό, αποδείχτηκε πειρασμός για τα αρσενικά του σπιτιού. Λίγο καιρό αργότερα μία άλλη ένοικος της γκαρσονιέρας που υπήρχε πάνω από το σπίτι του Ηρωδίωνα, η Ελλικωνίς, τον ωθούσε σε ρινικό οργασμό , γιατί η μυρωδιά της τον αναστάτωνε ερωτικά. Και μέσα από μια εγκιβωτισμένη αφήγηση το 1946 σε μια αντρική κοινοβιακή μονή , δύο ώρες δρόμο από το χωριό Πιτσίδια δύο μοναχοί βρίσκονται νεκροί, ενώ ο ηγούμενος που εμπλέκεται σε ένα ερωτικό τρίγωνο με την εκκλησάρισσα Δωροθέα έχει εξαφανιστεί.Ήταν η εποχή που ο ήρωας με τους φίλους του θέλησαν να γνωρίσουν το μεταφυσικό και έτσι επισκέφτηκαν τη Μονή ή αναζητούσαν τους Δροσουλίτες , τους έφιππους μαυροντυμένους άντρες που προχωρούν στην παραλία του Φραγκοκάστελου και ύστερα οπισθοχωρούν μες στη θάλασσα. Η ίδια παρέα , φοιτητές, χρόνια μετά, θα στραφεί στον πνευματισμό και θα πάρει μέρος σε τελετές μαύρης μαγείας με αστεία κατάληξη. Επίκεντρο των διηγήσεων η σχέση της Αλίκης με τον Ηρωδίωνα, οι κοπάνες από το σχολείο , η αναζήτηση χώρου για να συνευρεθούν ερωτικά είτε στο γιαπί πάνω από το σπίτι της, είτε στην παράγκα που διατηρεί ο πατέρας του για να φυτεύει λαχανικά. Η σχέση τους περιείχε πάθος, ζήλεια, αμηχανία μέχρι να μάθει ο ένας τις επιθυμίες του άλλου ενώ ο αφηγητής για να αποκτήσει "αυτοέλεγχο" έπεσε στη μελέτη του Κάμα Σούτρα.Στο τέλος για να λύσουν το θέμα της πρόωρης εκσπερμάτισης αποφάσισαν να χρησιμοποιούν μαζί δύο ή και τρία προφυλακτικά. Εξίσου απολαυστικές είναι και οι συναντήσεις τους στην είσοδο του λιμανιού δίπλα στο Κάστρο, όπου μέσα σε μια σήραγγα με μπάλες κανονιών, ρουφούσαν άπληστα τους χυμούς ο ένας του άλλου και έβγαιναν φωτεινοί και αλώβητοι απ' το δικό τους εξομοιωτή του άλλου κόσμου. Κι όλα αυτά μέχρι που έφτασαν ένα μήνα πριν τις εξετάσεις και τα νυχτερινά τους ραντεβού σταμάτησαν απότομα προκειμένου να πετύχουν τον στόχο της εισαγωγής στο Πανεπιστήμιο .... Ανεπιτήδευτη γραφή, προφανώς από τα πρωτόλεια έργα του Άρη Σφακιανάκη, το οποίο ανακάλυψα αδιάβαστο στη βιβλιοθήκη μου, αλλά ειλικρινά γέλασα πολύ και γύρισα πίσω στα χρόνια εκείνα που οι σχέσεις των νέων είχαν αυτήν την αγνότητα, την ειλικρίνεια που σπάνια συναντάς σήμερα.Όποιος το βρει , ας το διαβάσει!

By maria