Ο Μίνως Ευσταθιάδης στο μυθιστόρημα του "Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους" μας δίνει ένα συγκλονιστικό δικαστικό - αστυνομικό μυθιστόρημα, το οποίο επικεντρώνεται στο παιχνίδι της ενοχής -αθωότητας και στην αδυναμία της δικαιοσύνης να εξιχνιάσει την αλήθεια, με αποτέλεσμα να αναζητά εξιλαστήρια θύματα. Δύο αλληλοεμπλεκόμενες ιστορίες συγκλονίζουν την κοινή γνώμη και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης σε διαφορετικές περιοχές της Γερμανίας. Στις 15 Μαΐου του 2006 μια εξηντάχρονη, πάμπλουτη γυναίκα βρίσκεται νεκρή με πολλαπλά τραύματα στο κεφάλι στο πολυτελές ρετιρέ της στο κέντρο του Μονάχου. Ο Φρέντερικ Τάλας, ο ανιψιός και μοναδικός κληρονόμος της συλλαμβάνεται τρεις μέρες μετά τη δολοφονία της ως βασικός ύποπτος. "Ένιωθε ότι είχε ξαφνικά συγκρουστεί με κάτι που ήταν πολύ μεγαλύτερο και σκληρότερο από τον ίδιο.Κι όμως παρά τη δύναμή του, αυτό το κάτι παρέμενε κρυμμένο.Έμοιαζε μ' ένα αόρατο παγόβουνο.Ή με την πραγματικότητα.Μα πώς μπορεί η πραγματικότητα να είναι ψέμα, όταν πέφτει πάνω σου σαν παγόβουνο;"( σελ. 61) Το δικαστήριο βάσει ενδείξεων έκρινε τον κατηγορούμενο ένοχο και τον καταδίκασε σε ισόβια κάθειρξη.Ο ίδιος δεν θα παραδεχτεί την ενοχή του και παρά το γεγονός ότι στο ποινικό δίκαιο ισχύει η αρχή in dubio pro reo, δηλαδή ότι σε περίπτωση αμφιβολίας ο κατηγορούμενος κηρύσσεται αθώος, ο ίδιος θα μείνει στη φυλακή 16 χρόνια. " Λένε πως πίσω από τα κάγκελα της φυλακής, ο χρόνος χάνει τη ροή του, ξεχαρβαλώνεται και γίνεται ένα βασανιστικό παιχνίδι." ( σελ 85) Εκεί στη φυλακή του Στράουμπινγκ στη Βαυαρία ο συγγραφέας με την ιδιότητα του ερευνητή θα τον συναντήσει και θα ακούσει τη δική του αλήθεια. Πολλά χρόνια νωρίτερα στις 15 Σεπτεμβρίου του 1981 ένα δεκάχρονο κορίτσι εξαφανίζεται σε ένα δάσος της Βαυαρίας δίπλα στη λίμνη Άμερ. "Πόσες μαύρες σκέψεις και τρομακτικά οράματα πέρασαν από μπροστά μου μέσα στα λίγα αιώνια λεπτά της εξαφάνισης;Οι γονείς και τα αδέρφια της Ούρσουλας βρέθηκαν αντιμέτωποι με κάτι που ευτυχώς λίγοι γνωρίζουμε:με τον απόλυτο τρόμο." ( σελ.169) Με την εξαφάνιση της Ούρσουλας οι απαγωγείς ζητούσαν 2 εκατομμύρια μάρκα από τους γονείς αλλά δυστυχώς η υπόθεση δεν είχε αίσιο τέλος. Το κορίτσι μέσα στο κιβώτιο ήταν μια καθαρή, άσπιλη τραγική ηρωίδα που δε χρειάστηκε ούτε πρόλαβε να πει ποτέ έστω και μια λέξη. Κάτι ανάμεσα στην Αντιγόνη, αφού θάφτηκε ζωντανή και στην Ιφιγένεια, αφού κάποιοι απαιτούσαν και πάλι αέρα για τα πλοία τους. Αυτές οι παράλληλες αφηγήσεις τέμνονται σε ένα σημείο, ενώ η γραφή σπέρνει παντού αμφιβολίες κι ο αναγνώστης εμπλέκεται στο παιχνίδι της ενοχής - αθωότητας, της πραγματικότητας και των ανευόδωτων πιθανοτήτων. " Αν είναι τόσο δύσκολο για τους ανθρώπους να παραδεχτούν τα λάθη τους, φαντάσου τί συμβαίνει σ' ένα ολόκληρο σύστημα.Εξουσίες, ευθύνες, καριέρες, συμφέροντα, κίνδυνοι, πολιτική, κι όλα αυτά μπλεγμένα μέσα σ' ένα κουβάρι ιεραρχικών δομών.Κάθε σφάλμα του συστήματος αποτελεί την αρχή ενός καρκινώματος." ( σελ.275 ) Ένα πολυεπίπεδο νουάρ μυθιστόρημα με λιτή, αντιλογοτεχνική γραφή που παρασύρει τον αναγνώστη, γιατί αν και υπάρχει κατάδικος και στις δύο περιπτώσει κρύβεται διαφορετική η αλήθεια. Ο συγγραφέας συμμετέχει ενεργά στην ιστορία, αφηγείται, καταγγέλλει, μιλά για την έκταση της ανθρώπινης επινοητικότητας στη διαστροφή και προβάλλει το " τεκμήριο της αθωότητας" που αποτελεί τη "ραχοκοκαλιά" του ανθρωπισμού, το οποίο όμως η δικαιοσύνη απορρίπτει. Οι δολοφονημένες Σαρλότε Μπέρινγκερ και Ούρσουλα Χέρμαν έχουν κρατήσει τα πραγματικά τους ονόματα, καθώς ο συγγραφέας θεωρεί ότι δεν είχε το δικαίωμα να τ' αλλάξει.Ίσως να φταίει εκείνη η αρχαία δοξασία πως οι νεκροί δεν ησυχάζουν αν δεν δικαιωθούν.Και ποιος μπορεί να καταφέρει κάτι τέτοιο;Ίσως μόνο το φως.Ύστερα ας επικρατήσει επιτέλους το σκοτάδι και η ευσπλαχνία. Από τα πιο δυνατά μυθιστορήματα του είδους που έχω διαβάσει!